تبليغاتX
ایمیل ها برای کسی که دوست نداشت . . .

ایمیل ها برای کسی که دوست نداشت . . .

۲۴)   مجنونی اشتباه نبود

         زمین آنقدر بزرگ بود

                      که فاصله کوه ها از یاد ها برود

 

 

 

1101)             ما درون چاهیم

فرهاد بهانه ایست

برای گریز از شیرینی آب

 

 

 

۲۶)لیلا ها ازدواج کردند و نوه دار شدند

          مجنون عاشقتر

از کهف نیامده هلن را اشتباه گرفت

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386ساعت 21:13  توسط سیامک عشاقی  | 

 

 

 

۱۶)هردو عریان بودند

 

و هیچ مذهبی گناه نمی دانست بی لباسی را

 

تنها حوا بود که دلش برای بوتیک های زمین تنگ شده بود

 

 

                        

                      ١٠٠١)  آدم از عشق چیزی نمی دانست

 

                                به زمین هبوط کرد

 

                               تا از صفر شروع کند

 

 

١٨)آدم از عشق همه چیز را فهمید

 

    فقر و گناه و خطر را

 

پا روی پدال زندگی گذاشت تا مرگ

 

 

 

 

 

 

 

 

                                    ١٠١٠)  آدم ها و حواها

 

                        و ازدیاد جمعیت را میان خود گرفت

 

                                     تنبیهی برای همه

 

                                  تشویق برای چند نفر

 

 

   ٢٠ )  قسمت کرد خیابان بهشت را

 

     پیاده روها از آدم و حوا پر شد

 

یکی خالی قدم می زد   آن یکی پر از دیگری

 

 

 

                          ١٠١١) هیچ سیگاری روشن نشد

 

             و گل سرخ لای روز نامه ای جامانده پژمرد

 

             یکی چیزی ترش و دیگری شیرین سفارش داد

 

 

 

 

 

 

٢٢)اسارت با او    اسارت بی او

 

آزادی بی او    آزادی با او

 

    لغت نامه ای کلافه

 

 

                                 ١١٠٠ )  فاصله افتاد

 

                                     نه به اندازه اقیانوس

 

                                       نه به اندازه دریا

 

                        به اندازه غمی که روی چشم ها نشست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت 11:1  توسط سیامک عشاقی  | 

 

 

 ١٢) مجنون به بیابان رفت

 

              من به دریا

 

    مجنون عاقلتر بود که غرق نشد

 

 

 

                                    

 

                                ١١١)دریا مرا پس زد

 

                برای غرق شدن جایی بزرگتر می خواستم

   

                                 که چشمهای تو بود

 

 

 

 

١٤)  لیلی گفت باش و مجنون سگ شد

 

           من هاپ هاپ

  

              هاپوی دل

 

 

 

 

 

 

                                  ١٠٠٠)  پیراهن داشت زیاد

                              

                                پیراهنی که بوی یوسف نمی داد

 

                                         دلم زلیخا شده بود

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت 10:55  توسط سیامک عشاقی  | 

 

 

 

ایمیل ها  

 

برای کسی که دوست نداشت در آینه آیدا بماند

 

 

 

 ٢)     تنها بودی

                     

             من آمدم

                                  

           تنهاترشدی

 

            

 

 

                     ٠١)     تنهاییمان را آورده بودیم

                              

                              تا با هم قسمت کنیم

                               

                                به توان هم رفت

 

 ٤ ) ما دو نفر بودیم

 

      به هم رسیدیم

 

      نصف شدیم

 

    

 

 

٠١٠  )   می خواستم پس از آمدنت تمام داستان های جهان را برایت تعریف کنم

 

                                                 آمدی

 

                               و سکوت تمام داستان ها را فرا گرفت

 

 

 

۶ ) افسانه ها دعوتمان کردند به مهمانی شان

 

 ما خودمان را بیرون کشیدیم

 

وبرای افسانه دیگران دست زدیم

 

 

 

                      ٠١۱ )  سکوت می توانست لال بمیرد

 

                                              اما قادر نبود

 

                                      اسمت را بر زبان نیاورد

 

 

     ٨)  دیوانه بودی

 

       عاشقت شدم

 

      بعد تو عاقل شدی

       

        من دیوانه تر

 

                               ١٠٠)   دیوانگی چیزی کم داشت

 

                              ومجنون سر از کتاب لیلی در آورد

 

                                من که اصلأ  سر در نمی آورم

 

 

 

ده) تنها بوسه بود که پژواک می فرستاد

 

بی آنکه لبی به التماس بیافتد

 

مشخص نبود فاصله روی خط سیم ها

 

 

                  ١١٠ ) کوه ها می شنیدند ردپای سیم ها را

 

                                 حسادتشان گل کرد

 

                      و خبر بوسه ها دهان به دهان پژواک

 

 

 

                     

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت 10:43  توسط سیامک عشاقی  |